راهنمای سایت
جستجو:
ورود کاربران
 
 
فراموشی کلمه عبور
رای دهید

مادرسالاری؛ جوامعی که در آن زنان حرف اول را می‌زنند

در بخش‌هایی از قاره آسیا اقوامی زندگی می‌کنند که در آنها مادرسالاری حاکم است. در این جوامع مردان پس از ازدواج به خانه همسر نقل مکان می‌کنند، اسم و رسم خانواده از مادر به ارث می‌رسد و اموال نصیب دختران می‌شود.

همسرانی با حقوق برابر

در جوامع مادرسالار خانواده‌ها توسط زنان اداره می‌شوند و اصل و نسب از مادران به فرزندان منتقل می‌شود. در این جوامع اموال متعلق به زنان هستند و از مادر به دختر به ارث می‌رسند. پس از ازدواج هم این شوهر است که به خانه همسرش می‌رود و زیر یک سقف با او زندگی می‌کند. در این جوامع اما مسئولیت تصمیم‌گیری درباره مسائل سیاسی و اجتماعی با مردان است. در این جوامع این روش توزیع برابر قدرت کاملا پذیرفته شده‌ است.

 

مینانگ‌کابائو (اندونزی)

جامعه مینانگ‌کابائو با چهار میلیون نفر جمعیت امروزه بزرگترین جامعه مادرسالار در جهان شناخته می‌شود. مردم مینانگ‌کابائو در ابتدا پیرو مذهب آنیمیسم (روح‌باوری) بودند اما بعدها از هندوئیسم و بودیسم نیز تأثیر پذیرفتند و حتی بسیاری از آنان اینک مسلمان هستند.

 

منانگکابائو

به اعتقاد مردمان مینانگ‌کابائو مادرسالاری هماهنگ با آموزه‌های قرآن است و قرآن زنان را از داشتن اموال و همچنین حق مشارکت در تصمیم‌گیری‌های جامعه منع نکرده است.

 

موسو (چین)

قوم موسو در جامعه‌ای به رهبری یک زن زندگی می‌کند. در این قوم مفهوم "پدر" یا "شوهر" وجود ندارد. موسوها به سنت "ازدواج رَوَنده" پای‌بند هستند که طبق آن مردان می‌توانند به دیدار زنان بروند و شب را با آنان بگذارند، اما زن و مرد با هم زندگی نمی‌کنند. فرزندانی که به دنیا می‌آیند در خانه مادرانشان بزرگ می‌شوند. پدران به ندرت نقشی در پرورش آنان دارند، زیرا این مردان خود در خانه‌ای مادرسالار زندگی می‌کنند.

 

خاسی (هندوستان)

تولد یک دختر برای خاسی‌ها اتفاقی مبارک است، در حالی که برای تولد یک نوزاد پسر جشنی گرفته نمی‌شود. معمولا جوان‌ترین دختر تمام اموال را به ارث می‌برد. اگر زوجی صاحب فرزند دختر نشوند، یک دختر را به فرزندی قبول کرده و اموال‌شان را برای او به ارث می‌گذارند. این قوانین زن‌سالارانه البته گله‌مندی مردان را به همراه داشته و آنها برای حفاظت از حقوق‌شان ساز و کارهایی را ایجاد کرده‌اند.

 

گارو (هندوستان)

در قوم گارو هم اسم و رسم از مادر به ارث می‌رسد و جوان‌ترین دختر اموال مادر را به ارث می‌برد. پیش‌تر پسران به هنگام رسیدن به سن بلوغ، خانه والدین‌شان را ترک کرده و به یک خوابگاه پسرانه در روستا نقل مکان می‌کردند. اما پس از آنکه دین مسیحیت وارد این قوم شد، چنین رسومی دیگر رنگ باختند. والدین قوم گارو امروزه تلاش می‌کنند تا حق و حقوقی برابر برای فرزندشان در خانواده قائل شوند.

 

چام (جنوب شرق آسیا)

مردم چام در بخش‌هایی از کامبوج، ویتنام و تایلند زندگی می‌کنند. چامی‌ها نیز از الگوی مادرسالاری پیروی می‌کنند. اسم و رسم و دارایی خانواده به فرزندان مؤنث به ارث می‌رسد. دختر‌ها همچنین از آزادی انتخاب همسر برخوردارند. اغلب والدین دختر به خواستگاری پسر می‌روند و مردان تازه ازدواج کرده به خانه همسر اسباب‌کشی کرده و همراه با خانواده او زیر یک سقف زندگی می‌کنند.

 

وداع با سنت‌‌ها؟

اما با ورود سبک‌های دیگر زندگی به این اقوام و همچنین آغاز رو به رشد مخالفت برخی مردان، این رسوم و هنجارهای سنتی و کهن و نیز دیدگاه مادرسالارانه در این جوامع رفته رفته در حال رنگ باختن هستند.

 

 

منبع: www.dw.com

برچسب ها:


مطالب دیگر:

اشتراک
نظر شما
نام:
نظر:  
عضویت در خبرنامه نایس کلوب
  
جستجو در سایت بر اساس کلمات کلیدی:

صفحه اصلی | درباره ما | قوانین و مقررات سایت | تماس با ما | راهنمای سایت | تبلیغات در سایت
عضویت در سایت | معرفی سایت به دوستان

E-mail: info@nicecloob.com
Phone: 09198145162 - 09381578776
آدرس: بابل - خیابان بابلسر - کوچه آخوندی - ساختمان مانلی
مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.
لطفاً پیش از استفاده از سایت صفحه راهنمای سایت را مطالعه فرمایید. استفاده از این سایت بدان معناست که شما قبلاً صفحه راهنمای سایت را مطالعه کرده و به مفاد آن واقفید.

به نایس کلاب امتیاز دهید