راهنمای سایت
جستجو:
ورود کاربران
 
 
فراموشی کلمه عبور
رای دهید

آیا کودک شما :

- حاضر نیست غذا بخورد؟

- در ساعات مخصوص صرف غذا حالش بد می شود؟

- خیلی کم غذا می خورد؟

- در ساعات مخصوص صرف غذا به بازی کردن مشغول می شود؟

- اغلب به طرز ناراحت کننده ای کسل و مریض احوال است؟

 

آیا اوقات غذا خوردن کودکتان :

- به صحنه ی نزاغ تبدیل می شود؟

- بیش از اندازه طول می کشد؟

- به وضعیت تنش زا و عذاب آوری تبدیل می شود؟

- به اوضاع ناراحت کننده ای تبدیل می شود؟

- اصلاً وجود ندارد؟

موارد فوق در اکثر خانواده ها مشاهده می شود. اما چنانچه در خانواده ی شما بیش از حد و برای هفته های متوالی رخ می دهد و پاسخ شما به بیشتر پرسشهای بالا مثبت است می توانید نتیجه بگیرید که ممکن است فرزندتان به مشکلات تغذیه ای دچار شده باشد.

مشکل تغذیه ی کودکان با سایر مشکلاتی از این قبیل مانند غذا خوردن ویری یا همراه با ادا و اصول بسیار متفاوت بوده و معمولاً هم به خودی خود برطرف نمی شود. مشکل تغذیه ای کودکان اغلب به این معناست که آنها به میزانی که انتظار می رود و برای رشد طبیعی و سلامتی شان لازم است. غذا نمی خورند و برای خانواده های آنها وعده های غذایی و غذا خوردن اغلب به ساعاتی پر تنش و تجارب ناراحت کننده ای تبدیل می شود.

بنابراین باید کاری کرد تا شرایط تغییر کرده و غذا خوردن و سـاعـات مربوط به آن دلپذیرتـر شود. این مقاله با این هدف تهیه شده که به شما کمک کند تا وعده های غذایی خوشایندی داشته باشید. به این منظور پیشنهاهایی ارائه شده که با رعایت آنها به طور حتم مشکلات تغذیه ای کودکتان برطرف و ساعات صرف غذا برای او و شما به ساعاتی خوش و دلپذیر تبدیل خواهد شد.

 

نظرات والدینی که با موفقیت توانسته اند به مشکلات تغذیه ای فرزندانشان سر و سامان بدهند

- ابتدا فکر می کردیم فقط ما هستیم که فرزندمان خوب غذا نمی خورد ولی پس از آنکه متوجه شدیم تنها نیستیم و دیگران نیز مشکلات ما را دارند احساس آرامش کردیم.

- شما تقصیری ندارید و نباید خودتان را سرزنش کنید.

- شما به اطلاعات و حمایتهای مناسب و صحیح نیاز دارید نه پند و اندرزهای کلی.

- شما تنها خانواده ای نیستید ک این مشکل را دارید. مطمئن باشید با صبر و پشتکار اوضاع بهتر خواهد شد.

 

دوست دارید اوضاع چطور باشد؟

وقتی تصمیم می گیرید اوضاع را تغیییر دهید بسیار مهم است که دقیقاً بدانید به دنبال چه هستید و انتظار دارید ساعات صرف غذایتان چگونه باشد؟

- آیا مایلید کودکتان خودش غذا بخورد؟

-دوست دارید هنگام صرف غذا چه کسی پیش شما باشد؟

- دوست دارید هنگام صرف غذا هر کدام از اعضای خانواده کجا بنشینند؟

- دوست دارید کودکتان کجا بنشیند؟

- دوست دارید صرف هر وعده غذا چقدر طول بکشد؟

- دوست دارید کودکتان در روز چند وعده غذا بخورد؟

- دوست دارید کودکتان چه نوع غذاهایی بخورد؟

- دوست دارید کودکتان کی نوشیدنی بنوشد؟

 شما به عنوان والدین کودک حق دارید خواسته ها و مقررات مورد نظرتان را هنگام صرف غذا اعمال نمایید.

 

هم اکنون در خانه اوضاع چطور است؟

ابتدا بهتر است کار را با بررسی این موضوع آغاز کنید که در حال حاضر به هنگام صرف غذا، اوضاع و احوال در خانه ی شما چگونه است؟

- آیا در منزل شما آداب معمولی غذا خوردن رعایت می شود؟

- روزانه چند بار به کوکتان غذا یا نوشیدنی می دهید (آیا در طول شب هم مثل روز)؟  

- آیا کودکتان زیاد نوشیدنی می نوشد؟

- آیا می داند کی و چه باید بخورد؟

- آیا کودکتان به خوبی می داند چگونه آنچه را که از او انتظار دارید انجام دهد؟ (برای مثال، از قاشق استفاده کند یا غذا را خود در دهانش بگذارد؟)

- آیا کودکتان به خوبی می داند شما کی از او راضی می شوید؟

 

انجام دادن کارها به شکلی دیگر

درباره پرسشهای زیر خوب بیندیشید چون به شما کمک می کند تا هنگام صرف غذا بتوانید به گونه ای دیگر رفتار کنید. برای یافتن پاشخ پرسشهای زیر حتما باید به مراحل رشد کودک به خصوص مرحله ای که فعلاً کودکتان در آن قرار دارد توجه نمایید. لازم است درباره ی هر سوال با همسرتان یا فرد دیگری که می تواند به شما کمک کند گفت و گو کنید.

 

آیا هنگام صرف غذا عواملی در اطراف کودک وجود دارد که موجب حواس پرتی او و انحراف توجه وی از غذاخوردن شود؟

برای مثال :

- آیا رادیو یا تلویزیون روشن است؟

- آیا دارید با هم بازی می کنید؟

- آیا هنگام غذا خوردن کودک با چیزی بازی می کند؟

- آیا در اطراف کودک افراد دیگری هستند که غذا نمی خورند؟

توجه داشته باشید که کودکان در مراحل اولیه  ی رشد نمی توانند در آن واحد به چند چیز توجه کنند. اگر شما از آنان می خواهید که فقط به غذا خوردن توجه نمایند بنابراین می بایست محرکهای محیطی را که احتمالاً باعث بر هم زدن تمرکز کودکان می شوند. از اطرافشان حذف کنید.

 

آیا کودکتان برای اینکه چیزی نخورد تمام توجه اش را معطوف می کند به ..... ؟

مثلاً :

- صحبت هایی که شما و دیگران می کنید؟

- کارهایی که شما و دیگران انجام می دهید؟

- حالتی که شما و دیگران دارید؟

 

شما و دیگران چگونه کودک را متوجه می سازید که از او راضی هستید؟ به عبارت دیگر اگر کودک غذایش را خورد آیا با انجام کاری یا گفتن مطلبی به او نشان می دهید که از او رضایت دارید یا خیر؟

 

وقتی کودک غذایش را نمی خورد شما و دیگران به جای توجه کردن به او چه کار دیگری انجام می دهید؟

والدین به دلیل اینکه فرزندشان کم غذا می خورد یا همواره به جای غذا خوردن بازی می کند بسیار نگران شده و ناآکاهانه بیش از حد به او توجه می کنند. 

کودکان دوست دارند بیشتر کارهایی را انجام دهند تا توجه شما را به خودشان جلب نمایند. به یاد داشته باشید عصبانیت شما از آنان یا اظهارات شما مبنی بر خستگی تان نیز برای کودکان به منزله ی جلب توجه است. به علاوه در حضور کودک صحبت کردن با دیگران درباره نگرانی هایتان نیز نوعی توجه کردن به اوست.

گذشته از این توجه نشان دادن به کودک به خاطر انجام کاری که از او خواسته اید بسیار اهمیت دارد و باعث تقویت و تکرار آن می شود.

وقوع رفتارهایی که کمتر از جانب شما مورد توجه قرار گیرند، رفته رفته کاهش خواهد یافت. برای شروع می توانید هنگامی که کودک آرام نشسته و گریه نمی کند با تشویق های خود او را مورد توجه قرار دهید زیرا تا زمانی که کودک آرام و ساکت ننشیند احتمال غذاخوردش بسیار کم است. سپس به محض اینکه کودک کوچک ترین علاقه ای به غذا نشان داد. به شدت او را تحسین کرده و خوشحالی تان را به وی نشان دهید. چنانچه کودک علاقه ای به غذا و غذا خوردن از خود نشان نداد، سعی کنید اصلا به او توجه نکنید البته در عمل این کار به همین راحتی که می گوییم نیست. معمولا کارها به همان خوبی که شروع می شوند ادامه نمی یابند. این به آن معنی است که کودک متوجه شده است که کارها در حال تغییرند و سعی می کند شما را به انجام  همان کارهای قبلی برگرداند. اگر شما بتوانید بر اجرای شیوه ی جدید خود پافشاری نمایید و در برابر او کوتاه نبایید مطمئن باشید که جواب مورد نظرتان را خواهید گرفت.

کودکان دوست دارند والدینشان را راضی نگه دارند و وقتی می بینند آنان از کارشان خوشحال می شوند سعی می کنند آن را تکرار کنند. بنابراین بسیار مهم است که برای کودک روشن کنید شما دقیقاً کی از او راضی می شوید و وی را تحسین می کنید. ( برای مثال : آفرین به تو. اومدی روی صندلی نشستی و چقدر هم زود تمام غذاتو خوردی. ای  شیطون) این  گونه تحسین کردن کودکان در ترغیب ایشان به انجام کارهایی که از آنان انتظار دارید واقعاً موثر است.

البته همه والدین نمی توانند به این راحتی فرزندانشان را تحسین کنند و برای بسیاری از آنان این کارها خیلی عجیب ، غیر عادی و تصنعی به نظر می رسد. اما برخی از والدین آن را مفید می دانند و سعی می کنند تا نحوه ی تحسین کردن فرزندشان را با یکدیگر تمرین کنند.

برای اینکه کودکتان رفتاری داشته باشد که شما می خواهید می بایست رفتارهای مطلوب او را تشویق و از رفتارهای نامطلوبش چشم پوشی نمائید.

در ابتدای کار از اینکه می بایست پسر کوچکم را بخاطر غذا خوردن تحسین می کردم احساس بدی به من دست می داد و آن را احمقانه و بیهوده می دانستم. اما وقتی اثر مثبت آن را دیدم دیگر نظرم تغییر کرد. این کار واقعا به ما کمک کرد و حالا دیگر من به تشویق کردن او عادت کرده ام.

به یاد داشته باشید به همان میزان که کلمات تحسین انگیز شما از رفتار کودکتان باعث جلب توجه او می شود. نگاه کردن به او برگشتن به سمت او لبخند زدن به او، و ابراز رضایت از رفتار او در حضور دیگران نیز باعث جلب توجه اش خواهد شد.

 

به وعده های غذایی کودکتان سر و سامان دهید

باید به کودکان خردسال، خیلی واضح و روشن توضیح دهید که در موقعیت های مختلف چه انتظاری از آنان دارید به این منظور ضروریست همواره از علایم و پیام های مشخصی استفاده کنید تا کودک دقیقا زمان شروع یا ختم هر وعده ی غذایی را متوجه شود. (برای مثال : هر وقت که من بشقاب ها را روی میز می چینم به این معنی است که تو باید بروی دستهایت را بشویی و برای غذا خوردن آماده شوی یا هر وقت که ما همگی نوشیدنی هایمان را تمام کردیم. تو می توانی بروی و بازی کنی.

گذاشتن و رها کردن غذا و نوشیدنی در تمام روز دو رو بر کودکی که سرگرم بازی است اصلا درست نیست. با این کار شما پیام گیج کننده ای به او می دهید زیرا در واقع کودک نمی داند که چه انتظاری از او دارید آیا او باید بازی کند یا غذا بخورد؟

 

شما چگونه به کودکتان نشان می دهید که هنگام صرف غذا چه انتظاری از او دارید؟

متاسفانه بسیاری از کودکان یا در تنهایی و یا در مقابل تلویزیون غذا می خورند. کودکان باید غذا خوردن دیگران و لذت بردن از آن را ببینند تا یاد بگیرند که غذا خوردن نیز می تواند سرگرمی خوب و لذت بخش باشد.

کودکان آنچه را که می بینند یاد می گیرند نه آنچه را که به ایشان می گویند، برای مثال وقتی کودکی می بیند که اعضای خانواده اش دور هم نشسته و با هم غذا می خورند و از این کار لذت می برند او نیز مشتاق می شود که به جمع آنها بپیوندد.

برای ترغیب کودکتان به غذا خوردن و لذت بردن از آن با تنظیم صحنه ای سعی کنید به او نشان دهید که وعده های غذایی یک فعالیت اجتماعی لذت بخش است.

 

کودکتان از کجا می فهمد که وقت خوردن غذاست. و چطور می فهمد کی زمان آن به پایان می رسد؟   

کودکان دوست دارند محدودیت ها و مقررات را بدانند . این موضوع نه تنها به رفتارهای کلی آنها بلکه به رفتارهای ایشان در هر وعده ی غذایی نیز مربوط می شود.

 

مصرف کالری تا حد ممکن

آیا غذاهایی هستند که شما می دانید کودکتان همیشه آنها را با میل می خورد؟

وقتی کودکان خوب غذا نمی خورند و وزنشان کمتر از حد طبیعی است. می توانید از طریق غذاهای پر کالری تا جایی که امکان دارد کالری مورد نیاز بدنشان را تامین کنید. در این گونه مواقع همواره غذاها و نوشیدنی هایی را که کالری بیشتری دارند به کودکتان بدهید و از دادن غذاهای کم چرب یا کم شیرین به او به دلیل پایین بودن کالری شان بپرهیزید. اگر غذایی را می شناسید که کالری اش زیاد است و کودکتان هم آن را دوست دارد مرتب آن غذا را در وعده ها و میان وعده های غذایی برایش فراهم کنید. اطلاع از میزان کالری غذای فرزندتان استرس و نگرانی شما را هنگام غذا خوردن کاهش می دهد.

به طور حتم شما تاکنون راههایی را برای افزایش میزان کالری در وعده های غذایی فرزندتان شناسایی کرده اید. با این حال برای ارتقاء دانش خود می توانید با دوستان و پزشک خانوادگی تان نیز مشورت کنید. البته در صورت لزوم پزشک کودکتان می تواند شما را به متخصص تغذیه ارجاع دهد.

شما باید آنچه را که تاکنون درباره ی تغذیه ی سالم بزرگسالان آموخته اید کنار بگذارید و به حیاتی بودن مواد قندی و چربی برای کودکان خردسال توجه نمایید.

در یک کلام باید بدانیم که تامین کالری لازم برای کودکان خردسال بسیار حیاتی تر از تنوع غذایی و ایجاد عادت های صحیح غذایی است.

کودکان خردسالی که اشتهای کمی دارند به ندرت و خیلی کم به غذا و نوشیدنی نیاز دارند. بهتر است شما در هر روز سه وعده غذای اصلی و دو میان وعده یکی قبل از ظهر و یکی بعدازظهر را در برنامه ی غذایی فرزندتان منظور نمایید.

بسیار مفید خواهد بود اگر بتوانید برای هر وعده ی غذایی دو نوع غذا آماده کنید تا کودکان فرصت تامین کالری بیشتر را داشته باشند. از این گذشته اگر کودک غذای اول را دوست نداشت و نخورد شما می توانید غذای دوم را به او پیشنهاد دهید. به این ترتیب کودک این فرصت را نیز خواهد داشت تا از بین دو غذا یکی را که بیشتر دوست دارد انتخاب کند. اگر دسر را به  عنوان غذای دوم در نظر می گیرید حتما به خوبی کودک را توجیه کنید که دسر پاداش خوردن غذا ی اول نیست بلکه فرصت دیگری برای لذت بردن بیشتر و تامین کالری اضافی است.

بهتر است غذای کودک را به میزان کم و  در ظرف کوچک بریزید  تا او بتواند آن را تمام کند و مورد تحسین و تشویق شما قرار گیرد. سپس می توانید او را به یک ظرف غذای دیگر نیز دعوت کنید.

نتایج پژوهش های به عمل آمده نشان می دهد که بهترین سن برای شروع ارائه ی طعم ها و ترکیب  های مختلف غذایی به نوزادان حدود 4 تا 8 ماهگی است. اگر شما این فرصت را از دست داده اید لازم است حداقل 16 یا 17 بار طعم ها و ترکیب های مختلف غذایی را به او ارائه دهید تا سرانجام آنها را بخورد. بنابراین مایوس نشویید و به محض مشاهده ی بی علاقگی کودک  به امتحان طعم ها و ترکیب های غذایی جدید زود دست از کار نکشید.

 

تغییرات را آغاز کنید

هرگاه تصمیم می گیرید تغییری در کارها ایجاد کنید. قبل از هر اقدامی درباره ی پرسشهای زیر خوب بیندیشید.

 

- چطورمی توانید مطمئن شوید سایر اعضای خانواده که در هر وعده ی غذایی با  شما و فرزندتان غذا می خورند با روش ها و مقرراتی که شما می خواهید اجرا کنید هماهنگ هستند؟

- در ایجاد این تغییرات چه کسی به شما کمک خواهد کرد؟

وقتی تصمیم می گیرید در برنامه های خود تغییرلتی ایجاد کنید حتما با همسر و سایر اعضای خانواده ، متخصص تغذیه و پزشک کودکتان مشورت کنید. آنها می توانند در اجرای بهتر برنامه تان به شما کمک کند.

پیشنهاد می شود ابتدا درباره ی ان دسته از مشکلاتی که می خواهید زودتر  حل شود فکر کنید ایجاد تغییرات زیاد به سکباره، هم برایئ شما و هم برای من کودکان خردسالت بسیار سخت و گیج کننده خواهد بود. بهتر است ابتدا درباره ی گامهای کوچکی فکر کنید که بعدها می توانید تغییرات مرود نظرتان را براساس آنها ایجاد کنید. برای مثال شما می توانید کار را از اینجا شروع کنید که ابتدا با کودک و یا هر فرد دیگری از خانواده بر سر محل نشستن شان هنگام غذاخوردن به توافق برسید. چون بعد از ان دیگر تمرکز بر ترغیب و تشویق کودک به غذا خوردن برایتان آسان تر خواهد شد.

صرف نظر از اینکه چه کسی با شما غذا می خورد بهتر است همیشه وعده های غذایی را به همان شیوه ی مورد نظرتان برگزار کنید تا کودک با دریافت پیامهای یکسان از جانب شما بتواند پاسخگویی انتظارات شما هنگام غذا خوردن باشد.

لازم است والدین بر سر تصمیمی که می گیرند و هدفی را که دنبال می کنند با هم به توافق برسند و جزییات برنامه های خود را به طور دقیق یادداشت نمایند تا برنامه کاری هر یک کاملا روشن باشد به یاد داشته باشید که صرف وقت زیاد در ابتدای این کار بسیار ضروریست.

*انجام این کار ابتدا برایم غیرقابل تحمل بود اما با اجرای گام به گام این نتایج خوبی بدست می آوردم.

*ما واقعا نگران بودیم که مبادا به نتیجه ی دلخواه نرسیم. اما موقعیت در یک یا دو کار کوچک قبل از رفتن به گام بعدی ما را متقاعد  کرد که حتماً می توانیم از عهده آن  برآییم.

برنامه هایتان را هر چند وقت (تقریباً ماهی یکبار) مرور کنید این کار به شما کمک می کند تا بخوبی تغییراتی را که در رفتار کودکتان هنگام غذا خوردن اتفاق افتاده است. مشاهده نمایید. به علاوه با این کار فرصت می یابید. تا در صورت لزوم نیز تغییری در برنامه ی خود ایجاد کنید. چنانچه بعد از چند روز اوضاع برطبق خواسته های شما پیش نرفت و یا بدتر شد هرگز وسوسه نشوید که کل برنامه تان را تغییر دهید.

 

انتظار نداشته باشید که یک شبه معجزه شود. برای اینکه کودکتان بتواند  ببیشتر غذا بخورد باید تغییراتی صورت بپذیرد که به زمان و تلاش زیادی نیاز دارد؟ اما مطمئن باشید که سرانجام این کار صورت خواهد گرفت.

شما نمی توانید کودک را مجبور به غذا خوردن کنید. شما می توانید بذر بیفشانید و صبور باشید اطمینان داشته باشید که روزی بذرهای شما به بار خواهد نشست.

سرانجام با تلاش و پشتکار گشایشی در کارتان ایجاد خواهد شد . فرزندتان به خوبی غذا خواهد خورد.

اگر می خواهیم کودکان خردسال به گونه ای دیگر رفتار کنند می بایست ابتدا رفتار اطرافیان بزرگسالشان تغییر کند.

والدین می بایست کاملاً بر اوضاع حاکم بر وعده های غذایی کنترل داشته و آن را به سرگرمی تبدیل نمایند. (این کار نباید به معنی تهدید و یا خط و نشان کشیدن برای کسی باشد) به علاوه کنترل کردن چندان هم بد نیست.  

وقتی شروع می کنیم به تغییر رفتار کودکان ابتدا مشاهده می شود قبل از آنکه رفتار ایشان بهتر شود. بدتر می شود البته این نشانه ی خوبی است و نباید مایوس شویم و دست از کار بکشیم. این موضوع نشان می دهد که کودک متوجه تغییرات شده است و می خواهید محدودیت ها و مقررات جدید را آزمایش کند.

 با قدم های کوچکی که بر می دارید می توانید تغییرات بزرگی ایجاد کنید.

 

مثبت بیندیشید و با نادیده گرفتن آن دسته از رفتارهای کودکتان که مغایر با نظر شماست و با توجه به نشان دادن به آنهایی که موافق نظر شماست و مایلید بیشتر از او سر بزند. فضای حاکم بر وعده های غذایی فرزندتان را خوش آیندتر و دلپذیرتر سازید.

 

دیگر لزمی ندارد از وعده های غذایی فرزندتان وحشت داشته باشید چون از این پس آنها به خوبی و مطابق با نظر شما برگزار خواهند شد.

*حالا دیگر او بسیار خوشحال است و ســایرین نیز به آرامش رسیده اند غذا خوردنش بهتــر شده وزنش افزایش یافته و اعتماد به نفس ما نیز بازگشته است.

*تمام تلقی من از داشتن نظم و انضباط در وعده های غذایی به طور کامل تغییر کرده است و من دیگر کمتر فریاد می زنم و اعصاب همگی مان نیز راحت تر شده است..           

 

 

گردآوری و تنظیم : نایس کلوب

کتاب کودک من خوب غذا نمی خورد! (مشکلات تغذیه ای کودکان نوشته: جامعه ی کودکان انگلستان و همکاران ، مترجم : فاطمه سفیف مقدم)

                                                                          

 

برچسب ها:


مطالب دیگر:

اشتراک
نظر شما
نام:
نظر:  
عضویت در خبرنامه نایس کلوب
  
جستجو در سایت بر اساس کلمات کلیدی:

صفحه اصلی | درباره ما | قوانین و مقررات سایت | تماس با ما | راهنمای سایت | تبلیغات در سایت
عضویت در سایت | معرفی سایت به دوستان

E-mail: info@nicecloob.com
Phone: 09198145162 - 09381578776
آدرس: بابل - خیابان بابلسر - کوچه آخوندی - ساختمان مانلی
مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.
لطفاً پیش از استفاده از سایت صفحه راهنمای سایت را مطالعه فرمایید. استفاده از این سایت بدان معناست که شما قبلاً صفحه راهنمای سایت را مطالعه کرده و به مفاد آن واقفید.

به نایس کلاب امتیاز دهید