راهنمای سایت
جستجو:
ورود کاربران
 
 
فراموشی کلمه عبور
رای دهید

موی زن در گذرگاه تاریخ

برای یک زن مراقبت از مو همواره یکی از مسایل عمده زیبایی و سلامت به شمار می رفته است. بی جهت نیست که گفته اند : «مو زینت رو» می باشد. زیرا همان گونه که «آپولیوس» نویسنده کارتاژ قدیم در 1900 سال قبل نوشته است : « زیباترین زنان بدون مو، ظاهری وحشتناک پیدا می کنند. حتی «ونوس» الهه عشق و زیبایی اگر سرش دارای مو نبود هیچ نشانی از زیبایی نداشت! »

این نویسنده کارتاژی همچنین می گفت :

«اگر موی یک زن زیبا را از او بگیرند و در عوض همه چیز به او بدهند باز هم راضی و خشنود نیست.»

البته این نویسنده کارتاژی سالهای سال است که از این جهان رخت بربسته است و گرنه به چشم خود می دید که در جریان جنگ جهانی دوم با موی زنان در اروپا چه کردند! در بازداشتگاه های آلمان نازی موی زنان را از ته می تراشیدند و پس از جنگ جهانی دوم شهروندان متعصب با زنانی که با دشمن طرح دوستی ریخته بودند همین کار را انجام می دادند و این توهین آمیزترین تنبیه بود و این زنان چهره ای بس رقت بار می یافتند که انسان می خواست به حالشان گریه کند!

زنان مصر باستان در فر زدن و رنگ کردن مو مهارت داشتند. «کلئوپاترا» روغن خرس به موهایش می مالید و در آن روزگار روغن خرس که از خارج وارد می شد در شمار لوازم آرایش گرانبها به شمار می رفت. بیش از 1800 سال بعد مادر بزرگان ما هنوز از این ماده برای تقویت و رشد موهایشان استفاده می کردند.

در یونان و رم باستان موهای بلوند رنگ شده شهرت خوبی نداشت و علامت رسمی روسپیان بود. در زمان «سولون» سیاستمدار یونانی برخی از دختران آسیایی را به عنوان کنیز خریداری می کردند و در روسپی خانه هایی نزدیک اتن به کار می گماشتند. این زنان ناگزیر بودند موهای خود را به رنگ زرد زعفرانی رنگ کنند. از تمامی حقوق اجتماعی و مدنی محروم بودند و فرزندانشان اجازه نداشتند ازآنان حمایت کنند !

در رم نیز موی زرد از دوران بسیار کهن از مشخصات یک زن روسپی به شمار می رفت . اما سرانجام در برهه ای از تاریخ آن کشور اتفاق عجیبی رخ داد : گروهی از پرستاران رومی، با آن که خوشنام بودند موی خود را به رنگ طلایی درآوردند. این موضوع مردان رومی را گیج و سردرگم ساخت. دیگر نمی توانستند در نظر اول به هویت واقعی یک زن مو طلایی پی ببرند. بدین سان برچسب دیرین بدنام از روی زنان بلوند برداشته شد.

 

روش های قدیمی برای رشد و تقویت مو

موضوع دیگری که ذهن بیشتر بانوان را اشغال کرده است. مسئله ریزش مو است. داشتن موهای پرپشت و خوش حالت آرزوی هر زنی است بنابراین بیشتر زنان برای رشد مو و یا پیشگیری از ریزش آن به داروهای گوناگون پناه می برند.

باید بگوییم هر آن چه که ریشه مو را تقویت می کند برای خود مو نیز نافع است. یکی از شناخته شده ترین مواد برای تقویت مو مغز استخوان گاو است. قرن هاست که مالیدن آنرا به پوست سر توصیه می کنند.

از دیگر روغن هایی که در قرن نوزدهم میلادی موارد استعمال زیاد داشت باید از روغن خرس، روغن غاز، روغن راسو، روغن روباه، روغن زیتون، روغن بادام (اعم از شیرین یا تلخ)، کره تازه، روغن بابونه و روغن برگ بو نام برد . 

در آن زمان استفاده از آب گزنه و آب پیاز سفید نیز برای رشد مو معمول بود.

مردم قدیم به خواص درمانی روغنهای گیاهی و حیوانی برای رشد مو پی برده بودند و این موضوع امروزه مورد تایید پزشکان متخصص نیز می باشد. البته در حال حاضر استفاده از روغن راسو برای بعضی از ما خنده دار و غیر عملی به نظر می رسد. اما در زمان های گذشته که مردم خود به شکار جانوران می پرداختند. تهیه چنین روغنی آسان بود و منافع آن نیز به اثبات رسیده بود. 

البته باید پذیرفت که گاهی برخی از درمان های قدیمی چندان جالب به نظر نمی رسند. مثلا در یکی از این نسخه های قدیمی برای تقویت مو چنین آمده است که تعدادی زنبور را سوزانده سپس از آمیختن آن با روغن گل سرخ خمیری ساخته به موها بمالید. یا از این بدتر روشهای متداول در سده 18 و اوایل سده 19 بود که خاکستر جانورانی از قبیل موش دوپا، موش کور، جوجه تیغی و نظایر آن را در نسخه های تقویت مو منظور می کردند! امروزه این گونه دستورالعملها حال انسان را به هم می زند. اما احتمالاً روغن و خاکستر جانوران برای رشد و تقویت مو نافع بوده است که درآن زمان توصیه می کردند. خاکستر این جانوران را در ساختن صابون به کار می بردند.

اوایل سالهای دهه 1860 در آمریکا یک روش درمانی جدید متداول شده بود که تمامی افراد علاقه مند به داشتن موهای پرپشت و سالم به آن روی آورده بودند دستور این روش چنین بود :

ریشه درخت مو، شلغم و کلم  را سوزانده از خاکستر آنها یک محلول قلیایی تهیه نمایید. مقداری عسل را به سر مالیده ماساژ دهید سپس محلول قلیایی را با آب گرم مخلوط کرده سر را با آن بشویید این عمل را سه روز متوالی انجام دهید. از نتیجه کار بی اطلاعم اما من چنین توصیه ای نمی کنم !

یک نسخه معروف فرانسوی نیز که مربوط به همان دوره بود سر زبانها افتاده بود و گفته می شد که هزاران نفر از مردان تاس با این روش مداوا شده اند و در رشد موی زنان تاثیر اعجاب انگیزی داشته است. این روش چنین بود :

170 گرم چوب شمشاد را تراشیده مدت دو هفته در 340 گرم الکل 50 درجه که با 56 گرم عرق اکلیل کوهی (رزماری) و 14 گرم عرق جوز هندی مخلوط کرده اید بخیسانید. پس از دو هفته این محلول را صاف کرده و هر روز صبح و شب به پوست سر بمالید.

 

زنان قدیم برای تقویت موی خود چه روشی داشتند ؟

در روزگاران پیشین زنان جهان با روش های ابتکاری و عجیب و غریب خود می کوشیدند شکل ظاهری موهای خود را بهبود بخشند.

زنان رومی برای رشد موهای خود، پوست گردو را خیس کرده به موهای خود می مالیدند.

زنان ترک به غلام بچه ها دستور می دادند که موهایشان را نوازش کنند یا ضرباتی بر آن وارد سازند. بر این باور بودند که با این کار موهایشان از جلا و درخشندگی بیشتری برخوردار خواهد شد.

زنان چینی مخلوطی از عسل و آرد را به موهای خود می مالیدند .

زنان فرانسوی در قدیم گیاه گزنه را به آرامی جوشانده از آن تونیکی برای زیبایی و سلامت مو تهیه می کردند.

یک کتاب قدیمی انگلیسی درباره زیبایی و سلامت مو به زنان و مردان زمان خود هشدار می داد که هیچ گاه موقع خواب از شب کلاه یا سربندهای آهار زده استفاده نکنند. زیرا آهار برای مو زیان آور است. اما در عین حال خاطر نشان می کرد که استفاده از این گونه شب کلاه ها برای کسانی که پا به سن گذاشته اند اشکالی ندارد!

زمانی که در آمریکا این باور عمومی وجود داشت که اگر موهای خود را روزانه با آب چشمه بشویند و سپس زیر نور خورشید شانه را در روغن «تارتار» فرو برده با آن موها را شانه بزنند و روزی سه بار عمل شانه کردن را تکرار نمایند در مدتی کمتر از دو هفته رنگ موها مشکی خواهد شد.

زنان آمریکایی در قدیم همچنین از مخلوط کردن براده فولاد با نقره و اسید نیتریک و آب باران ماده سیاه رنگی برای رنگ کردن مو تهیه می کردند که ظاهراً خالی از خطر نبود!

در قدیم  برای پر پشت کردن موهایشان روش دیگری به کار می بردند . شانه را در آب گزنه فرو می بردند و در خلاف جهت موها را شانه می کردند. بر این باور بودند که آب گزنه برای رشد و تقویت مو بسیار نافع است.

یکی دیگر از مواد تقویت کننده مو که در بیشتر نسخه های قدیمی کراراً از آن به عنوان داروی نافعی برای پیشگیری از تاسی نام برده شده است. روغن خرس قطبی است اما این داروی موثر چیزی نیست که امروزه راحت و آسان به دست آید. چه بسا شخص به طمع داشتن چند تار موی اضافی کله خود را از  دست بدهد !!

خوشبختانه امروز دیگر ناگزیر نیستیم به این نسخه های دشوار پناه ببریم. روش های درمانی ساده تری وجود دارد .

هر چند امروزه استفاده از موهای مصنوعی در میان بانوان متداول شده است اما با اطمینان می توان گفت که هیچ چیز جای موی طبیعی و سالم را نمی گیرد. بنابراین قدر موهای خود را بدانید و در حفظ و نگهداری آن بکوشید. مطمئن باشید با مراقبت از موها هیچ گاه به موی مصنوعی نیاز نخواهید داشت. از این گذشته استفاده از موی مصنوعی –به ویژه در فصل تابستان- چندان راحت نیست.

هر زنی با مشاهده موی سالم و درخشان هم جنسان خود آرزو می کند کاش صاحب چنان موهایی بود اما با مراقبت بیشتر از موها و به کار بستن روش های درمانی مفید چنین  آروزی دور از دسترس نیست. فراموش نکنید که گذشته از تغذیه ناسالم و عدم رعایت بهداشت که سلامت موهای شما را به خطر می  اندازد ناراحتی های عصبی، اضطراب و نگرانی و افسردگی دشمنان نیرومندی هستند که برای تصاحب موهای زیبای شما نقشه کشیده اند. با لبخند زدن به زندگی نقشه این دشمنان را نقش برآب کنید!

 

گردآوری و تنظیم : نایس کلوب

برگرفته از کتاب زن و زیبایی نوشته دبورا راتلج ترجمه سیروس گنجوی

 

 

برچسب ها:


مطالب دیگر:

اشتراک
نظر شما
نام:
نظر:  
عضویت در خبرنامه نایس کلوب
  
جستجو در سایت بر اساس کلمات کلیدی:

صفحه اصلی | درباره ما | قوانین و مقررات سایت | تماس با ما | راهنمای سایت | تبلیغات در سایت
عضویت در سایت | معرفی سایت به دوستان

E-mail: info@nicecloob.com
Phone: 09198145162 - 09381578776
آدرس: بابل - خیابان بابلسر - کوچه آخوندی - ساختمان مانلی
مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.
لطفاً پیش از استفاده از سایت صفحه راهنمای سایت را مطالعه فرمایید. استفاده از این سایت بدان معناست که شما قبلاً صفحه راهنمای سایت را مطالعه کرده و به مفاد آن واقفید.

به نایس کلاب امتیاز دهید